BURSZTYN (sukcynit, jantar) to nazwa stosowana do rozmaitych kopalnych żywic produkowanych przez drzewa iglaste. Bursztyn znajdowany jest w osadach pochodzących od karbonu po plejstocen. Wiek bursztynu polskiego ocenia się na 50-60 milionów lat. Przypuszcza się, iż pochodzi on z sosny bursztynowej (Pinus succinifera), która rosła na brzegu Bałtyku. Sosna ta produkowała bardzo obficie żywicę. Bursztyn występuje w formie nieregularnych, różnej wielkości kawałków w różnych odcieniach koloru żółtego, brunatnego, czerwonego, mlecznobiałego. Ciekawą rzeczą jest fakt, że bursztyn koloru zielonego nie występuje naturalnie, produkowany jest przez jubilerów przez specjalne wypalanie. Bursztyn może być przeźroczysty bądź mętny (ten drugi powstaje wówczas, gdy wewnątrz minerału znajduje się powietrze).

Inkluzją lub wrostkiem możemy nazwać wszystko, co znajduje się w bursztynie i nie było żywicą. Będą to więc pęcherzyki powietrza, woda, łuski pirytu, ziemia a także rośliny (również gałązki, patyki, kora drzew) i zwierzęta. Te ostatnie nazywamy inkluzjami (wrostkami) organicznymi i dzielimy je na:

..:: zooinkluzje - jeżeli są to zwierzęta

..:: fitoinkluzje - jeśli są to rośliny

W "żywiczą pułapkę" wpadały najczęściej małe zwierzęta, poniżej 1 cm wielkości, większe organizmy mogły wyrwać się z żywicy. Łapane były zwierzęta żyjące na żywicodajnych drzewach, lub te przyciągane przez zapach żywicy. W zooinkluzjach dominują owady (90%), natomiast resztę stanowią pajęczaki i inne zwierzęta, takie jak robaki, wije. Wśród owadów przeważają muchówki, często zdarzają się błonkówki (mrówki, chrząszcze, pluskwiaki). Wśród pajęczaków bardzo rzadko zdarzają się skorpiony. Jednak najcenniejszymi okazami są z pewnością kręgowce. Najcenniejszymi inkluzjami są bursztyny zawierające jaszczurki, na całym świecie zostały znalezione zaledwie dwa takie okazy - jednen znaleziony w 1891 przechowywany jest w Getyndze (wielkość 4,2 cm), drugi znaleziono w 1997 w Gdańsku (wielkość 3,7 cm) i znajduje się w rękach prywatnych. Oprócz tego napotkano też parę odcisków łapek drobnych ssaków, trochę włosów tychże ssaków i parę piór ptasich. Inkluzje zwierzęce dają nam możliwość odnalezienia próbki prehistorycznego DNA.

..:: Największy znaleziony dotychczas okaz bursztynu to przechowywany w Muzeum Historii Przyrody w Londynie jantar zwany BURMA AMBER ważący 15,25 kilograma.

..:: Bursztyn był w starożytnej Grecji palony dla jego delikatnego, bogatego zapachu. Dziś produkuje się kadzidła bursztynowe

..:: To w starożytnej Grecji zauważono, że "święty kamień" jak nazywano bursztyn potarty suknem ma właściwości przyciągające. Dla Greków to zjawisko, otoczone nimbem tajemnicy uchodziło za magię. Nazwa elektryczność pochodzi od greckiej nazwy bursztynu elektron.

..:: Z bursztynu, w procesie suchej destylacji otrzymuje się olej bursztynowy. Jest on naturalnym środkiem antyseptycznym i dezynfekcyjnym.

..:: Istnieje jedna metoda sprawdzenia autentyczności bursztynu. Nie jest to oczywiście pocieranie minerału materiałem a następnie sprawdzanie czy przyciąga kawałki papieru - z plastikową linijką możemy zrobić taką samą sztuczkę. Bursztyn należy trzymać pod ogniem przez około 5 sekund. Jeśli jest prawdziwy to nic się z nim nie powinno stać.

..:: Bursztyn ma również właściwości lecznicze. 2 łyżeczki nalewki dziennie, naszyjnik z bursztynu są świetne na bóle gardła, stres. Pomaga uśmierzyć bóle reumatyczne, ma właściwości gojące i zmniejszające blizny. Pochłania negatywne energie, sprawia, że w organizmnie uruchamiają się naturalne siły samolecznicze.

Kawałki bursztynu zalać czystym spiurytusem. Odstawić na 10 dni w ciepłe miejsce. Po tym czasie nalewka jest gotowa. Po wyczerpaniu nalewki rozdrobnić bursztyn i powtórnie zalać. Bursztyn można zalewać tylko 2 razy.

_-_-_ Zdjęcia _-_-_